Edebiyat

HÜZÜN



Hüzün 

Bu akşam sessiz sessiz melekler yağıyor
Her birinin ellerinde bir kar tanesi
İnceden inceye, usul usul
Ağaç dallarında yol kenarlarında
Bütün sokaklarda beyaz bir hüzün 

Bembeyaz bir örtü kaplar yüreğimi
Yanan yüreğimi söndürmez mi kar taneleri
Rüzgarın önünde savrularak
Sanki, yıllarım mazide uçar gibi

Durma sen dök içini ey gök yüzü
Savursun bulutlarını hüzünlü bir rüzgar.
Yağsın bağrından lapa lapa bir ömür
Kar yağıyor saçlarıma kar, elvada diyor gençliğim
Aheste, gönülsüz, yorgun hayata küsmüş gibi


fb.com/zekiates.yazar

About zeki Ateş

0 yorum:

Yorum Gönder

Blogger tarafından desteklenmektedir.